In dit deel kunt u lezen over:

• hoe een holistische decubitusbeoordeling uit te voeren?
• waar moet u bij uw beoordeling op letten?
• hoe tekenen van infectie te herkennen?

Gebruik de driehoek voor wondbeoordeling om u te helpen een algehele beoordeling van de patiënt en zijn/haar decubitus uit te voeren. Dit hulpmiddel zorgt ervoor dat u consistent bent bij het beoordelen van uw patiënt en de wond, en helpt u ook bij het kiezen van de optimale behandeling voor uw patiënt.

U kunt hier meer lezen over de driehoek voor wondbeoordeling.

Waar moet u bij uw beoordeling op letten?

Elke keer wanneer u de decubitus beoordeelt, moet u rekening houden met:¹

• de graad of de categorie;
• de locatie;
• de afmeting (lengte en diepte);
• het soort weefsel (bijv. gesloten, epitheel, granulatie, debris of korsten);²
• de kleur;
• de toestand rondom de wond;
• de wondranden (bijv. gerold, plat, onregelmatig, tunneling of ondermijning);
• exsudaat of wondvocht; en
• de geur.

Hoe vaak moet ik de decubitus beoordelen?

Nadat u een eerste beoordeling heeft uitgevoerd, moet u de decubitus minimaal één keer per week opnieuw beoordelen. Dit helpt u het genezingsproces van de wond te volgen. Als u na twee weken passende zorg en behandeling geen tekenen van genezing ziet, dient u een uitgebreide herbeoordeling van uw patiënt uit te voeren.¹

TIP: Gebruik foto’s.

Het nemen van foto’s van de decubitus van uw patiënt kan u helpen om de wond te beoordelen en de voortgang ervan te volgen.² Als u foto’s gebruikt, zorg er dan voor dat u elke keer dezelfde techniek en apparatuur gebruikt, zodat u een betrouwbare manier hebt om de voortgang van de wond in de tijd te vergelijken.¹

Taking photographs of your patient’s pressure injury can help you to assess the injury and monitor its progress.² If you use photographs, make sure you use the same technique and equipment each time, so you can have a reliable way of comparing the wound’s progress over time.¹

Hoe tekenen van infectie te herkennen?

Decubitustreedt op als gevolg van een gebrek aan bloedtoevoer naar een bepaald deel van het lichaam. Het weefsel in dit gebied krijgt hierdoor geen voeding, zuurstof, immuuncellen, antistoffen en antibiotica uit het bloed. Dit maakt decubitus kwetsbaarder voor infectie.¹

Bovendien komt de meeste decubitus in categorie 3 en 4 bij oudere personen voor. Ze hebben vaak andere aandoeningen (comorbiditeiten), die zowel het risico op het ontwikkelen van decubitus vergroten en de wondgenezing belemmeren.¹

Wanneer u een wond beoordeelt, moet u letten op tekenen van infectie. De decubitus kan geïnfecteerd zijn als deze:

• in twee weken niet genezen is;
• kwetsbaar granulatieweefsel heeft;
• een slechte geur heeft;
• steeds pijnlijker wordt;
• het omliggende weefsel warmer wordt;
• meer exsudaat afscheidt of als het exsudaat verandert (bijvoorbeeld bloederig of etterig wordt)
• toegenomen necrotisch (dood) weefsel heeft; of
• een opening of overbrugging in het wondbed heeft.

Als u een of meer van deze tekenen ziet, kan de decubitus geïnfecteerd zijn. In ons deel over wondinfectie vindt u meer informatie over de tekenen van infectie en hoe u een geïnfecteerde wond behandelt.

Als de decubitus geïnfecteerd is, moet u een verband kiezen dat u kan helpen de infectie te behandelen. Hier vindt u meer informatie over de verbandkeuze.